Beschreibung

Her gündüz geceye hazırlıktır esasen. Gündüzleri dað baþlarında, akarsu kıyılarından, derin deniz diplerinden, uçsuz bucaksız vadilerden, hayatın külfetleri kadar nimetleriyle de harmanlanmıþ kent meydanlarından, modernizmle postmodernizm arasında giderek daralan bir alanda talan edilmiþ iþyerlerinden edindiðimiz çoðu gereksiz yüklerle tutarız gecenin yolunu. Gece, geniþ kollarıyla güvenli bir sıðınak olmuþtur hep, ana rahmini hatırlatan bir taraf olması biraz da bundandır belki. Bindiðimiz mumdan kayıklar, gecenin ateþten dehlizlerinde erimek þöyle dursun, yepyeni varlık alanları edinir kendisine. Cahit Sıtkı'nın, "Gece bir sebep deðil belki bir neticedir" mısraının gerisinde yatan sır da muhtemeln buradadır. Ve aþklar, geceye yargılı su sarnıçlarıdır biraz da. Sızdırdıkları suyun mahiyeti deðil, meziyeti belirleyecektir gecenin derinliðini ve o derinliðe aþina olması gereken aþklar, gündüzün hasarlarından kurtarabildikleri oranda kendilerini, onarabildikleri oranda kanayan yerlerini, yepyeni dirimlere dair yepyeni sözler verebilecektir birbirine. O derin sözlerin geceye ait olması bile baþlı baþına bir anlamlar manzumesidir zaten. Orada öylece durup bekler her biri bir suretten arta kalan aynalar, serinliði kendine yakıþtıramayan saten çarþaflar ve ıþıltılı bir ten... Yazarların yazdıkları kadar, belki ondan ziyade, yaþadıkları da ilgilendirir bizi. O hayatların, o yaþantıların geceye ait bölümü, daha bir mercek altındadır sanki. Düþlerin ve düþüþlerin eþlik ettiði geceler, okurun açmaya korktuðu veya sürekli ertelediði bir penceredir kimi zaman da Çünkü çið sahne ıþıkları, yazıdan ve yazardan yana olmamıþtır hiçbir zaman Misak-ı Milli sınırları dahilinde... Gece Hayatım'ı benzersiz kılan sadece ülkenin mevcut koþulları deðil, o koþullara raðmen direniþin ve baþkaldırının burcunda duran Adalet Aðaoðlu'nun cesaretidir de...