Beschreibung

Hiç kimseye saldırmadan insan hayatını çekiþtiren, görünüþe göre hicviyle kırmaktan ziyade öðütleriyle uyarır ve paylar. Öyle deðil midir? Sonra, kaç defa kendi kendime hücum ettim! İnsanlıðı hoþgörüyle karþılamayan, kininin insanlara deðil, kötü huylara olduðunu güzelce göstermiþ olur. Bu nüktelerle kendine hakaret edildiðini düþünenler, kesinlikle vicdanen kendini gizliden gizliye suçluyor, ya da halkın kendini suçlama hakkı olduðundan korkuyordur. Bizzat Hieronymus, hicvi çok daha büyük serbestlik ve þeytanlıkla kullanmıþ, bazen saldırmak istediði kimselerin adlarını bile söylemiþtir. Bana gelince, bir kimseyi adıyla anmaktan çekinmiþ olmak bir yana, bu eseri o kadar ılımlı bir üslupla yazdım ki, bir kimseyi kırmaktan çok kendimi eðlendirmeyi düþündüðümü her okuyucu görecektir. Ben Juvenal gibi, gizli kötü huyların bulunduðu pis kokulu ambarı karıþtırmadım. Ayıp, kötü huylardan çok, komik kusurlara takıldım. Nihayet, bu delillerle de tatmin olmak istemeyen çıkarsa delilik tarafından karalanmanın bir onur olduðunu ve benim, övgüsünü yapmak üzere bir kere bu Tanrıçayı seçtikten sonra, onun huyuna uymaya mecbur olduðumu düþünsün. Fakat size, pek saðlam olmayan davalar bile ellerinde gayet iyi birer dava haline girecek kadar mükemmel bir avukat olan size, ne diye savunma araçları önereyim? Hoþ kalınız, ey azizim Morus, þimdi artık sizin olan bu deliliði savununuz!