Beschreibung

Milliyetçiliðin geliþimi ve imparatorlukların daðılmasıyla, zamanla ulus-devlet uluslararası iliþkilerin temel aktörü haline gelmiþtir. Bunun sonucu olarak ulus ile devlet özdeþleþtirilmiþtir ve homojen ulus-devlet ideal yönetim birimi olarak görülmeye baþlanmıþtır. Fakat her devlet tek bir ulustan oluþmaz ve her ulus kendi devletine sahip deðildir. Bu nedenle zaman içerisinde ulus-devlet kavramı sorgulanmaya baþlamıþtır. Devletlerin içerisinde, kendini farklı kimliðe sahip gören topluluklar bulunabilir. Bu toplulukların, devletin kabul ettiði ulus-kimliðini benimsemediði durumlarda çatıþmalar ortaya çıkmaktadır. Bu durum, devletler açısından çatıþmaların yönetilmesi ihtiyacını gündeme getirmektedir.

İnsan hakları ve azınlık hakları alanlarındaki geliþmeler sonucu uluslararası siyaset normatif bir boyut da içermeye baþlayınca, devletlerin iç alanlarında gerçekleþen çatıþmalara dair geliþtirdikleri yöntemler sorgulanır olmuþtur. Farklı toplulukların gittikçe artan tanınma taleplerine karþı, ulus-devletlerin inþa ettikleri ulus kimliðini devam ettirme yönündeki ısrarları artık sürdürülemez hale gelmektedir. Buna baðlı olarak, çatıþmaların yönetilebilmesi için alternatif yönetimlerin önerilmesi zorunluluðu ortaya çıkmıþtır.

Ulus-devletin öngördüðü homojen bir topluma ulaþma amacı günümüzde yerini farklılıkları tanımaya dayanan çoðulcu toplumun kabulüne bırakmaktadır. Çoðulcu toplum, içerisinde farklı dil, ideoloji, din, kültür veya etnik kimliklere sahip toplulukların yaþıyor olabileceðinin kabulü üzerine kuruludur. Devletlerin içerisinde farklı topluluklar veya ulusların olduðunu kabul etmek, bu toplulukların bir arada barıþ halinde yaþamasını saðlamak için ideal yönetim metodu arayıþına yol açar.