Beschreibung

Aynı aileden insanların ilk yerles?im yeri mekânı olan S?eyh Hasan köyü ile Onar köyü sakinleri, ana dilleri olan Türkçeyi konuşurken, göçedenlerin Kırmanc? dili ha?kim olan yo?rede Zazaca'yı yine Kürtçe'nin bir lehc?esini konus?mayı o?g?rendiler. Aynı ailenin evlatları, iki ayrı yo?rede iki ayrı dili konus?ur oldular. Bir aileden kardes? olanlardan ilk yerles?im yerinde kalanlar Tu?rkc?e, go?c? edenler farklı iki ayrı lehc?eyi konus?ur oldular.
Bu boylar, gittikleri yerlerde ha?kim olan dili konus?salar da ibadet dilleri hep Tu?rkc?e icra edildi. C?u?nku? go?c? edenlerin tamamı S?eyh Hasan Onar ve S?eyh Ahmet Dede Ocag?ı'ndan ayrıldıkları ic?in ibadet dili hep Tu?rkc?e kaldı, deg?is?medi.
Mayıs 1787 yılında Osmanlı Padis?ahı 1. Abdu?lhamit, bo?lgede bulunan is? birlikc?ileri voyvodaları, Hamidiye Alayları, Yavuz'dan ve I?dris-i Bitlisi'den itibaren su?regelen dostlarının ihbarları u?zerine do?nemin Padis?ahı Osman og?ullarından 1. Abdu?lhamit, bir ferman go?ndererek S?eyh Hasanlıların ileri gelenlerin 25 kis?inin kellesini istemis?ti. (Ferman Mayıs 1787 1. Abdu?lhamit; 39 Bas?bakanlık Osmanlı Ars?ivleri (BOA), Cevdet zaptiye No: 576)
Bu hadisenin iki tu?rlu? anlatımı var. Biri, bu?tu?n voyvodaları ile Hamidiye Alayları ile bo?lgedeki is? birlikc?ileri ile I?dris-i Bitlisi zihniyeti ve artıkları ile S?eyh Hasanlıların etrafını sarıp istenen 25 kellenin de o?tesine gec?erek 100 kis?inin kellesi kesilerek padis?aha go?nderildig?i s?eklindedir.
Evlerini baykuşlara mesken et...