Beschreibung

Çok kısa süren yaþamlarına karþın eðitim tarihimizin en özgün, en özgür, en demokratik, ulusal gereksinmelerimize en uygun ve haklarında en çok sözlü-yazılı çalıþma yapılan eðitim kurumlarımızdan Köy Enstitüleri'ne karþı kuruluþlarından günümüze dek daha çok saðdan, insaf ve vicdan ölçülerinin ötesinde aðır suçlamalarda bulunulduðu görülür. Yönetici ve öðretmenlerine 'kızıl soytarı, kızıl Moskova uþaðı, yerli kızılcıklar, akþamcı yarasalar, berduþlar, Kremlin köleleri, kızılbaþlar, satılmıþ itler sürüsü…' denirken öðrencilerine 'Yücel-Tonguç veletleri, piçler, Ethem Nejat-Tonguç Baba dölleri, kızıl uþaklar…' gibi aþaðılayıcı ve sövgü dolu nitelemeler yapılır.
Elinizdeki çalıþmada kuruluþlarından (1940) baþlanıp 1950-1960-70'li yıllarda daha yoðun olmak üzere günümüze dek süren sayısız sövgü, aþaðılama ve yalanlar ele alındı, bunlara o dönemlerin yazılı kaynakları aracılıðıyla yakından bakıldı.
Kimisi ırkçı, kimisi siyasal İslamcı, kimisi hem ırkçı hem siyasal İslamcı ve biraz da soldan liberal yalancının enstitüleri tarihten silmeyi amaçlayan saldırıları hep boþa çıktı. Olursa bundan sonrakiler de boþa çıkacaktır. Çünkü onların yerine konan okulların varı yoðu ortadadır: Büyük çoðunluðunun yararları sınırlıdır, büyük çoðunluðu verimsiz insan fabrikasıdır!
Bu çalıþma, yazdıkları ve yaptıklarıyla toplum yararına hiçbir iyiliði olmayanların enstitülere, onların kurucu, yönetici ve öðrencilerine sövgü ve yalanlarıyla tarihimizde kara bir leke olarak kalmalarını kalıcılaþtırmak için yapılmıþtır. Amacına ulaþması dileðiyle.