Beschreibung

'Işık doğudan yükselir (Ex Oriente Lux)'. Anadolu'dan, o 'gül parmaklı şafak'tan? Özellikle de İyonya ve Karya'dan, o 'en güzel gökyüzünün altı'ndan?
Ne var ki Batı'nın üzerimize tuttuğu o uzun farlar nedeniyle, nicedir ışık ve renk körüyüz. Artık ne birlik ve bağımsızlık simgemiz o Side Şay yıldız'ını görebiliyoruz!? Ne de Hektor'un bilincini Dumlupınar'a taşıyan Mustafa Kemal'in hedefine odaklanabiliyoruz!...
Herodot'un, o '?Atinalılar bu adı kabul etmiyorlar, kendilerine İon de-nilmesini istemiyorlardı?' saptamasını da 'Tarih'in sayfalarına, çoktan gömdük. Homer, Ezop, Tales, Anaksagoras, Herodot, Heraklit, Strabon'u çoktan unuttuk? Hippodamos, Hermogenes, İsidor, Anthemyus'u da?
Dahası Hitit'in, o ilk parlamenter demokrasini de unuttuk. Kadeş Antlaşması'nı, kral ve kraliçenin birlikte mühürlediğini de?
Ekrem Akurgal'ın vurguladığı: 'Hititler kuşkusuz Türk değildi; ama biz Türkler, biraz Hititli, biraz Frigya¬lı, biraz Lidyalı, Kapadokyalıyız.' gerçeğini de?
Ne Anadolu'nun Kadeş ve Troya dayanışmasını unutalım; ne Mustafa Kemal'in yurt savunmasındaki idolü Hektor'u!... Ne de o birlikte biz olma kültürünü!?
Her şeyin özeti belki de 'Ya İstiklal ya ölüm!' diyen şu Ksantos şiirinde: '? Biz ki analarımızın, kadınlarımızın ve ölülerimizin uğruna / Biz ki onurumuzun ve özgürlüğümüzün uğruna / Toplu ölümleri yeğleyen bu toprağın insanları / Bir ateş bıraktık geride, hiç sönmeyen ve sönmeyecek olan'
Kuşkusuz hepimize yetecektir Likya'nın sönmeyen o 'çıra'sı, 'Anadolu'nun Antik Aydınlığı'!...