Beschreibung

İnsanın sustuðu þeyler çoðaldıkça kıyamet gecikiyor.

Beni aldı bir aðlama, engel olamıyorum.

Kendimi ne kadar zorladıysam da durmadı hüngür hüngür aktı gözyaþlarım. Makyaj hüznü kapatmıyormuþ, anladım aynada kendime bakınca. Gün bitince yevmiyesini alamayan palyaçolar gibi hissettim kendimi. Nasıl aðlamamın sebebini bilmiyorsam aynadaki kendime kahkahalarla gülmemin sebebini de bilmiyorum. Bu sefer gözlerimde gördüðüm þey acıydı.

Kendimi kandırıyorum, makyaj benim tek tesellim ona sıðınıyorum.