Beschreibung

Herkesten öðrenilmiþ bir parça ile yaþama tutunmaya çalıþıyoruz. Tutunmaya çalıþtıkça yoruluyor, çabaladıkça biraz daha düþüyoruz. Tüm direnmelerimizin boþa çıktıðını düþünüyor, sonunda pes edip küsüyoruz. Ama bu küslük genelde en hak etmeyene yani HAYATA ve en çok da KENDİMİZE oluyor. Bizi bu hâle getirenlerdense nefret ediyoruz. Sonra da küslük ve nefret üzerine kurulmuþ bir hayattan bize istediðimiz iþi, eþi, maddi ve manevi imkânı, mutluluðu, güzelliði vermesini istiyor, alamadıkça daha çok küsüp nefret ediyoruz. Dıþımız görünürde ne kadar güzel olsa da bir türlü bitiremediðimiz iliþkilerimizin, sonu hüsranla bitmiþ ortaklıklarımızın, sevmediðimiz ama bırakamadıðımız iþ ve arkadaþlarımızın, küslüðün, nefretin artıklarıyla tutsak olan içimizde büyük harabelerle dolaþtıðımızın farkında bile deðiliz.

Kendine küsüp iletiþim kuramayan baþkası ile iletiþim kurabilir mi? Kendine yetemeyen baþkasına yetebilir mi? Kendini sevemeyen baþkasını sevebilir mi?

Bu kitapta biraz derine inmeye, biraz geçmiþe gitmeye ve kendinle barıþmaya, nefretini yenmeye, çöplüðünü temizlemeye var mısın?