Beschreibung

İki buçuk yıldan biraz fazla süren 12 Mart döneminin ilk yılında benim baþında bulunduðum hükümetler yönetim sorumluluðunu taþıdı. Bu ilk bir yıllık sürede gerçekten olaðanüstü koþullar vardı. O koþullara uygun tedbirler alınmak gerekiyordu. Sıkıyönetim ilanı, anayasanın bazı maddelerinin deðiþtirilmesi, reform kanunlarının hazırlanıp parlamentoya sunulması gibi... Eleþtiriler ve yakınmalar, daha çok biz görevden ayrıldıktan sonra 1973 yılında ortaya döküldü. Öyle þeyler söylendi ve yazıldı ki insanın tüyleri ürperir. Bunlara cevap vermek, gerçeði söylemek sıkıyönetim makamlarına düþerdi. Hâlâ da onlara düþer. Örneðin, ölüm tehlikesi karþısında olan bir hasta tutuklunun tedavisine izin vermemek, bu yüzden ölümüne neden olmak suçlaması yapıldı, gazetelerde günlerce yazıldı öyküsü uzun uzun anlatıldı. Sıkıyönetim savcıları, doktorları adlarıyla teþhir edildi. Hiçbirisinden cevap çıkmadı. Baðlı oldukları üst makamlardan da bir ses yükselmedi. İþin bir de eðlenceli yanı var: 12 Mart'a çatanlar, o dönemi kötüleyenler, yeri geliyor o dönemde alınan tedbirlere sıðınıyorlar, onları övüyorlar. Beðenmedikleri bir anayasa deðiþikliðine dayanarak yetkiler kullanıyorlar, kararnameler çıkarıyorlar. Beðenmediklerini söyledikleri bir yasayı, kendileri hükümet içinde ve baþındayken, deðiþtirmeye giriþmeyenler, muhalefete geçince, o yasa aleyhine yeri göðü inleten bir savaþ veriyorlar. Kimi zaman da roller deðiþiyor. Dün söven bugün övüyor. Bugün beðenen ertesi gün kötülüyor. Fakat, kısa bir süre sonra, askerlerin kendi içlerinde birtakım sürtüþmeler, görüþ ayrılıkları baþ gösterecekti ve subaylar arasındaki sürtüþmeler, fikir ayrılıkları ne yazık ki, dünyanın her yerinde olduðu gibi, bizde de mutlak aralarında bir silahlı çatıþmaya iþi götürecekti. Askerler arasındaki bu silahlı çatıþmanın sonu nereye varır, onu düþünmek lazımdı. Org. Taðmaç bir seferinde, Çankaya'da, Ekim 1971 bunalımı esnasında Sunay nezdinde yaptıðımız toplantıda, Demirel'e ve biraz da sert bir þekilde Ben size ordu elden gidiyor dedim, aldırmadınız. İþte gitti ordu elden. Þimdi toparlamaya çalıþıyoruz, yine de yardımcı olmuyorsunuz demiþti. Düþünülürse ki Muhsin Batur'un birinci muhtırası Ocak 1970'te verilmiþtir. Demek ki 12 Mart 1971 Muhtırası'nı vermeden 14-15 ay önce, Muhsin Batur yazılı olarak Milli Güvenlik Kurulu'nun dikkatini memleketi tehdit eden tehlikeler üzerine çekmiþ bulunuyordu.