Beschreibung

Ah ama dostum, yaþam yokuþunun iniþleri, çıkıþları! Sen Rus ordusunda yüzbaþı ol, sonra birden Devrim patlasın, meteliksiz kal. 1916 yılında, Edouard 7 Oteli'nde bir hafta kalmıþtım. 1920'de aynı otelde gece bekçiliðine baþvurdum. Bekçilik ettim, mahzenden yukarıya þiþe taþıdım, yerleri fırçaladım, bulaþıkçılık, hamallık, tuvaletçilik yaptım. Garsonlara bahþiþ verirdim, garsonlardan bahþiþ aldım. George Orwell'in gençlik dönemlerinde Paris ve Londra'da beþ parasız sefalet içinde geçirdiði zamanlardan esinlenerek yazdıðı düþünülen bu eser, sahici yoksulluðu insanın yüzüne vuruyor. Yatacak yer bulsa yiyecek bulamayan, kıyafetlerini rehin bırakan, yollarda yarı aç yarı tok dolaþarak güçsüzlere ayrılmıþ yatakhanelerde sabahlayan yazar, yoksullardan korkuyu da iþler romanında. Yoksul halktan korku, usdıþı bir korkudur. Zenginle yoksul arasında görünmeyen ve sanki iki ayrı ırktanmıþlar, biri siyah, biri beyazmıþ gibi bir temel ayrım olduðu düþüncesine dayanmaktadır. Fakat gerçekte öyle bir ayrım yoktur. Zengin kitlesiyle yoksul kitlesi yalnızca gelirleriyle birbirinden ayrılır, baþka hiçbir þeyle deðil.