Beschreibung

Destanlar; özellikleri itibarıyla aklımızın alamayacaðı sayısız olaðanüstü motiflerle süslenmiþ, bir milletin karþılaþılan olaylara karþı verdiði tepkileri anlatır. Ancak bu kesinlikle uçan, kaçan, yok olan savaþçıların anlatıldıðı eðlencelik bir yazım türü olduðu anlamına da gelmez. Destanlar kendi içlerinde sırlar barındırırlar. O dönemin toplumunun bildiði ve geleceðe aktarılması gereken sırlar.

Pisagor'dan çok önce MÖ 1.000 tarihinde yazıldıðı artık kesinleþen Baudhayana Sutralar'da, 1,414215 olarak verilen ikinin karekökünün MÖ 3.150 yılındaki Kurukþetra Savaþı'nı anlatan Mahabharata'ya Devasa Kuþ Garuda motifi ve 196 tuðladan inþa edilen Kanatlarını açmıþ kartal þeklindeki sunak ifadesi ile iþlendiðini biliyor muyuz?

MÖ 500 yılında kitap hâline getirilen bir destanın içindeki bilgilerin, Baudhayana'dan çok daha önce, MÖ 3300 yılında kurulan Harappa Antik Kenti'yle baþlayan İndus Vadisi Uygarlıðı döneminde zaten bilindiði, yapılan kazılarda ortaya çıkartılan kanadını açmıþ kartal þeklindeki sunaklardan anlaþılmıþtır. Ancak her zamanki gibi Batı bilimi, bu konuda suskun kalmaya ve bizi kök yiyen toplayıcı insan topluluklarından evrimleþmiþ bir topluluk olduðumuza inandırmaya çalıyor. Pisagor'a atfedilen teoremler, ondan beþ yüz yıl öncesine ait teoremler ve bugünümüzden üç bin yıl öncesine ait teoremler de aslında günümüzden beþ bin üç yüz yıl öncesine ait. Biri MÖ 5.000 yılına ait (Ramayana) biri de MÖ 3.000 yılına ait (Mahabharata) destanları çevirmeye devam ettikçe yalandan örülü Batı ve Amerika eksenli tarih yerle bir olacak gibi duruyor. Yeter ki bizler, bu destanları bilimle iç içe okumaya devam edelim.