Beschreibung

Yaşlılığı değil belki ama yaşlıları anlamaya başlıyorsun. Kimseye güvenme, dediklerinde, kulak arkası ettiğin
zamanlara, başkalarına öğüt verirken yakalanıyorsun. Her şeyi ile mükemmel yaratılmış insanın içindeki
kusurlarını görmek, gözle görülmeyenlerin daha değerli olduğunu anlamana yardımcı oluyor. Çığlıklar atıyorsun.
Sonrası derin sessizlik... İnsanlar, elinden umudu, neşeni alıp gidişlerini marifet sanıyor ve daha çok yanıyorsun.
Küllerini topladıkça eksilen yanlarının farkına varıyorsun. Eskileri özlemeye böyle başlıyorsun. Hafızalardan
çıkmayan çocukluk belki bu yüzden daha çok özleniyor. Dizinin kanadığı günü değil ama salça ekmek yediğin an
duyduğun heyecanın, sana yetebilir olduğunu kavrıyorsun..