Beschreibung

Bardaktan boþanırcasına rahmet yaðıyordu bu aþka.Belki bu dünyada kavuþamamıþlardı. Ancak bu
yaðan yaðmurlar vuslatın habercisiydi. Vuslat deðmiþti artık yüreklere, bir yaðmur serinliðinde
yıkanıyordu tüm günahlar. Bu dünyanın riyası bu dünyada kalmıþtı. Zaman ve mekân üstü olan bir
aþka Hakkın eli deðmiþti.Ondan gelen davete hiç hayır demek olur muydu?Kavuþmak olmasa dünyada
ki göçün adı vuslatkonur muydu?