Beschreibung

"Dünya canı sıkıldıkça ya da mutlu oldukça çocuklar doðurmuþ bir ana gibi zaten. Hepimizin anası. Bazen sütünü veriyor doyuruyor, bazen zehrinden koklatıyor da her þeyi alıyor. Bazen saçlarını tarayıp salıveriyor, tüm güzelliðini gösteriyor; bazen peçesini takıyor da iþvesini gizliyor. Yürütüyor önce ellerimizi tutarak, sonra itekliyor tam baðrının ortasına. Solu soluyabilirsen beni, diyor. Bazen saçlarını okþuyor. Bazense yoluyor saçlarını, ellerine veriyor. Iþte böyle biraz þefkatinden gösterince acılarına sabretmeyi öðretiyor ki tekrar o þefkat anı gelsin; tekrar o doyumsuz güzelliðini göstersin bize diye bekliyoruz." ... Bütün bunların ne olduðunu anlayacaktım ama önce aðlamam gerekiyordu.