Beschreibung

Tek tipleþmeye ve bireyselliði yok etmeye çanak tutan toplum hepimizi birbirimize benzeyen insanlar olmaya zorluyor. Toplumumuzda silik yakıþtırması yapılan, para sıkıntısı çeken, iþini kaybetmekten korkan, çevrelerindeki kiþiler tarafından aþaðılanan ya da görmezden gelinen insanların yaþadıkları trajedileri konu alan bir eser. Hikayemiz insanlar tarafından küçümsenip alaya alınan alt sınıf bir katibin bir gün sabah uyandıðında burnunun yerinde olmadıðını görmesiyle baþlar. Çalıþtıðı kurumdaki memurları ve çevresini düþündüðünde burnu olmadan ne kadar kötü görüneceðini düþünmekten kendini alıkoyamaz. Hemen baþkomiserin yanına gider ve burnunun bulunması için ne gerekiyorsa yapılmasını ister. Baþkomiserse oralı olmaz. Bu kez burnunun peÅ ine kendi düþer. Bir de ne görsün? Burnu 5. dereceden memur olarak sokaklarda geziniyordur. Burnunu takip etmeye çalıþır ama, burnu gözden kaybolur. Kaybolan burun, insanın her alanına sirayet eden iktidarsızlıðı ve ezilmiþliði simgeleyen bir metafordur. Öykünün kahramanı burnunu kavuþtuðunda her açıdan(!) kendine gelir. Gogol yaratıcı zekasıyla kaleme aldıðı "Burun" kadar çarpıcı olan bir öykü çok az yazılmıþtır.