Beschreibung

Okurlarıyla buluþtuðu andan itibaren büyük bir ilgi gören, ilerleyen zaman içinde de klasik seviyesine ulaþan Yüzyıllık Yalnızlık'ın yazarı Gabriel García Márquez, 1982 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıðında üç ülke onun kendi yazarı olduðunu iddia edecekti: Kolombiya, Meksika ve Küba. Üstelik hepsi de haklıydı. Kolombiya, doðup büyüdüðü, onca yoksunluk ve yoksulluk çekmesine karþın ısrarla yazmak suretiyle üslubunu oturtarak uzun, akıcı ve þaþırtıcı ölçüde heyecanlandırıcı cümlelerini oluþturduðu vatanıydı. Meksika, en uzun yaþadıðı ve en rahat çalıþtıðı yerdi. Küba ise her Latin Amerikalı gibi onun da içinde biraz Fidel'lik bulunduðu için, siyaseten vatandaþı hissettiði ülkeydi.

Memleketinin halk türkülerini söyleyip sokaklarda dans etmekten keyif alan Márquez, siyasi duruþuyla kıtasının iktidar sahibi diktatörlerini maruz bıraktıðı soðuk duþlar, yazdıklarıyla okuyucusuna tattırdıðı edebi hazlar ve çılgınlıklarıyla çevresine yaþattıðı neþeli anlar sayesinde giderek büyüyen bir arkadaþ çevresi edinmiþtir. Latin Amerika'nın edebiyat patlamasının ve büyük bir isabetle büyülü gerçekçilik olarak adlandırılan akımın en önemli yazarı olarak baþta Fidel Castro, François Mitterand, Felipe González, Bill Clinton olmak üzere dünyadaki birçok önemli liderin dostluðunu kazanmıþtır.

Ülkesine, kıtasına ve sola katkıda bulunmak için hayli çalıþtıktan ve dünyanın en ünlü Nobel'lisi olduktan sonra, kendine saygı duyan her yazarın İngilizce bir biyografisinin yazılması gerektiðine ikna olmuþ ve hayat öyküsünü kaðıda dökmek isteyen Latin Amerika edebiyatı uzmanı ABD'li Gerald Martin'in önerisini kabul etmiþtir. Önceleri sadece 'müsamaha gösterdiði' Martin, aralıklı görüþmelerle on yedi yıla uzayan bir süreç içinde, kendisinin 'resmi biyografi yazarı' statüsüne kavuþacaktır.

Martin'in üç yüzden fazla kiþiyle yapılan röportajları da içeren bu uzun ve meþakkatli çalıþmasının sonucunda üslubu, içeriði ve dozunda mizahıyla elinizdeki harika biyografi ortaya çıkmıþtır.