Beschreibung

Gönül baðı kuranlar, gönlün dilini duyanlar, gönle hürmet edenler, gönlü yıkılınca gözünün feri gidenler, gönül kırınca uykusuz kalanlar, bir ölüm bir de gönlün sevgisizliðiyle aðzının tadı kaçanlar bilir ki gönül ne vakit pazara düþerse yaðmacısı bol olur. Gönül kazanmaya dünyalar yetmese de gönlünü bir post gibi meydana serdin mi beþ paraya gider. Göz nasıl ki her ıþıða bakmakla kör olur, vasfını yitirir, hırpalanır ise gönül de yanlıþ kurulan her bað ile daha bir zayıflar, özünü yitirir, pazarda orta malı olur. Zannederiz ki ne kadar çok gönül baðı, o kadar gönül zenginliði. Oysa bu gönlün sahibi onu sana emanet etti ki öteleri, derinleri, gaybı hissedesin diye? Ötekini anlayasın diye. Yaratılmıþ olmanın acısını ve vebalini ve kıymetini tartasın diye... Bir de þuur, idrak, bilinç verdi ki gönlünü pazara düþürmeyesin, seçip ayırasın diye.