Beschreibung

"Konuþurken (kimi zaman da yazarken) muhatabı¬mızın söylediklerimizi anlamıþ olduðuna sevinebiliriz. Öyle ya, zaten o anlasın diye konuþmuyor muyuz? Yine de sonuç her zaman sevindirici olmayabilir. Karþımızdaki sözlerimizi anladıðı için üzülmemiz de mümkün. Belki kötü bir haber verdik. Belki bir haberi kötü verdik. Muhatabımız söylediklerimizi anlamadı diye üzülebiliriz. Tersine, karþımızdakinin ne dediðimizi anlamamıþ olması sevinmemize yol açabilir. Anlasaydı her ikimiz için de iyi olmayacaktı, diye düþündüðümüz de olur. Bütün bu karmaþıklıklar içinde, sözlere karıþan insanlar, insanlara karıþan sözler arasında yaþayıp gideriz. Dilbilimciler olan biteni bir düzen çerçevesinde açıklamaya çabalarlar, dil felsefesiyle uðraþanlar meselenin mahiyetini çözümleme giriþimindedirler. Ama aramızdaki melek veya melekler amellerimizle niyetlerimiz arasındaki boþluðu doldurur. Hatırlar mıyız hem saðımızda, hem solumuzda oturan; amellerimizi tespit eden iki de melek olduðunu? Çaðdaþ telaþ cevaz verir mi buna? Oysa onlar ne kadar çok karıþıyor konuþmalarımıza..."