Beschreibung

Yazmaya baþladıðımda, dünyanın gürültülü sesleri duvarlarıma çarpmıyor, geniþ ve çetrefilsiz bir yolda koþtuðumu düþünüyorum. Kelimelerle çizdiðim resimlerde, kendi maskemin bile düþtüðünü görüyorum. Yazmanın en güzel yanı da, evrende adını hiç bilmediðiniz kiþilerle bir satırda buluþuyor olmanız. Yazdıðım yazılarda, yaþanmıþ aynı acılarda ya da aynı sevinçlerde, baþka insanlarla denk gelmek, paylaþmanın o muazzam mutluluðunun altını çiziyor. Baþka bir kalbe umut veren sözlerin, küçük melekler olduðuna inanıyorum.

Bu sayfalarda okuyacaðınız her þiir, aslında bir nevi öykülerimin özetidir. Nazım Hikmet, hasretliðini ilk þiirlere söylemiþtir. Orhan Veli, her ne kadar garibim dese de, en çok þiirlerinde tatmıþtır zenginliði ve de İstanbul'un doyulmaz tadını.

Anlatmak bir aþkı, bir þiirin yordamıyla... Anlatmak bir kadının gözyaþlarını... Bir çocuðun bahar gülüþünü... Topraðı þımartan suyu... Þavkında ümitler taþıyan güneþi... anlatmak ne büyük bir sevinçtir. Kafese hapsedilmiþ güvercinleri, maviliklere salmaktır þiir.

Ahmet Haþim ne demiþti;
' Þiir sıradan bir dil deðildir. Þiir, düz yazıya çevrilmeyen dildir.'
Þiirin kalbinden seslendim sizlere...
-Seçil Oðuz-