Beschreibung

Gün sarıya, soluk sarı bir akþama dönmüþtü. Yanmıþ saman, hafif çiseleyen yaðmurun topraða bıraktıðı kokuyla karıþınca insan mutlu dahi olabilirdi. Latif bir elin, Yaradan'ın, yeryüzüne dokunuþuna minnet duyulabilir, hayranlıkla izlenebilirdi kuþkusuz. Ne var ki sürmekte olan kötülüðün, saf kötülüðün insana kim olduðunu unutturabileceði bir andı. Ateþ eti kavurdu, yürekleri yaktı, kalem yazmaya çekindi ve dil olanları anmak istemedi ama ölenler oldu, çok ölenler oldu.