Beschreibung

Mezarcının gelmesiyle bu asude hava daðıldı. Kazmayla küreði koluma dayarken kaidedeki
çatlak dikkatini çekti. Omuzlarımdan tutup sertçe ileri geri salladı. Kıpırdamamıþtım. Yerine
yerleþtirdiði kimselerin hiç hareket etmediðini, edemeyeceðini elbette biliyordu mezarcı. Benden
þüphelenmesinin sebebi, ilk defa, birini topraðın altına deðil üstüne gömmesiydi!
Yazar, bu ilk kitabında sonsuza kadar dikildiði parkta kalacaðını zanneden bir heykelin gözü ve
kalbi oluyor. Diliyle mermeri yumuþatıyor. Bir þair heykelinin baþına neler mi gelebilir
diyorsunuz, bir þair ve fikir insanının yaþarken baþına gelebileceklerden az deðil.