Beschreibung

Sonra da dönüp acaba hafızamdan bu yüzü silmek istediðimden emin miyim, diye sık sık kendinize sorduðunuz bile olur. Bir insan olarak İsmail de benim için böyle hayat boyu izlerini silemediðim hatıralar, cevaplayamadıðım sorular, kurtulamadıðım bir yüz, belki de hiçbir zaman hikmetini anlayamadıðım derin bir muamma olarak kaldı. Peki, ben memnun muydum bundan, evet!.. Huzursuz muydum, evet!.. O yaþlarda taþınabilir bir yük müydü benim için bu, nasıl taþıdıðımı bilmesem de evet!.. Çünkü insanın bu hayatta taþıyamayacaðı bir yük yoktur. Dahası da var, yükünü seviyor insan... Sevecek bir tarafını buluyor. Hayatımın daha sonraki yıllarında, bazı soruların illa cevaplanması gerekmediðini de öðrendim. Sadece birer soru olarak önemli ve anlamlıydı onlar benim için. Kırılma anlarının hikâyelerini anlatıyor Hüseyin Su. Nahif bakıþıyla kalemini kahvehane camlarındaki yazıların arasında silikleþenlerden rızkını çer çöp içinde arayan mültecilere, delilerden dünyaya tamah etmeyenlere, doktorlardan sözünü yemeyenlere gözümüze batmayan, batmadıðı için rahatsız olmadıðımız, rahatsız olmadıðımız için bir þey yapmadıðımız; kendimize yaklaþtırmadıðımız, yakınlıðımızı fark etmediðimiz insanların hikâyelerinde gezdiriyor. Nahif bir ruh için sızısı geçmeyen aðır bir yükü sırtından indiriyor Kırık Sızısı'nda.