Beschreibung

Ârif okur'lar için þiirde perde yoktur! Derinliðin yüze çıktıðı yerdir çünkü þiirin yüzü. Yüzeydeki derinlik o yüzün kendisidir. Örnek ve nitelikli okurlar da o yüze nazırdırlar! Gördüklerinin ayırdındadırlar. Lakin öteki okurlar için böyle bir 'yüz' de 'yüzey' de 'derinlik' de yoktur. Zira diðerleri için 'o mânâ, yüzünü örtmekte'dir, hâlâ? Þiir yüzeyde olandır. Bir anlamda son/uçtur. Olanın görünen yüzüdür, yüzeyidir. Peki bu yüzeyin altında ne var? Olan nedir, ne kadar derine gider; þair nefesini hangi derinlikte almıþtır, yüzeye neyi taþır? Hasan Akay, nefesi derin þairlerin yüzeye taþıdıðı eserlerine derinlemesine bir dalıþ gerçekleþtiriyor. Genlerine kadar inip gen/etik haritasına odaklanıyor. Bu dalıþtan eli boþ gelmiþ deðil, derinlerdeki gevheri görebilmesi için okura da bir anahtar veriyor. Abdülhak Hâmid'den Fâtih Sultan Mehmed'e, Mehmet Âkif'ten Necip Fazıl'a, Ahmet Hâþim'den Fazıl Hüsnü Daðlarca'ya; Sezai Karakoç'a, Yahya Kemal'e, A. Ali Ural'a kadar okura nefes olan þairler Yüzeydeki Derinlik' te