Beschreibung

Köyümüze yaðmur yaðmıyordu. Baþka yerlerin yaðmuru büyüyüp köyümüze sel oluyordu. Çölü basan sel, derdi köyün hocası yaþadıðımız felakete. Çöl, yani suyun olmadıðı yer; yaðmurun deðil. Bizim köyümüzde su vardı oysa. Üstelik yollarından çamur eksik olmazdı. Aðaçlar gür fakat dudaklar kuru; çünkü su, içilemeyecek hâle gelirdi baskınlar yüzünden. Hastalıklar bitmek bilmezdi. Bir sene haset, diðer sene kin, bazen cimrilik, bazense öfke... Ruhlarını hasta ederdi içenlerin. Yine de suyu içerlerdi; pisliðine aldırmadan ya da kendilerince arıtarak. Develerin deðil atların suyu adam boyu sıçratarak koþtuðu, çocukların yüzme bildiði bir çöl. Suyun varlıðı da yokluðu da çöl!

Yeraltı Bulutları dünyanın eziyetli sıcaðına; yürüyen, öksüren, selamlaþan sesleriyle bir gölgelik inþa ediyor satır satır. Gemisiz çöllerde kurulan tılsımlı cümleler... "Ne de olsa insan bir gün tamamlanacak."