Beschreibung

Deðiþen bir þey yok. Hiç yok. Sadece þekil deðiþiyor. Biçim. Biçem. İlk insandan bugüne hep var. Deðiþmedi. Ama yapılan yer, maðara duvarından tuvale geçti. Renk deðiþti, fırça deðiþti, malzeme deðiþti. Edebiyat tarihçisi bunun için tarihini eserlerin içeriði üzerine deðil biçimi üzerine kurar. Evlilik, yemek, barınmak, çocuk sahibi olmak? Bunlar deðiþmiyor. İlk insanın psikolojisi ile bugünkü arasında fark yok. Onların çektiði de üzüntü, bizim çektiðimiz de. Ama dile getiriþlerimiz baþka. O, deðiþmiþ.Necati Mert, çocuk, genç, tiyatrocu, öykücü, öðretmen, sendikacı, eþ, baba, dede olarak dolu dolu yaþadıðı hayata, Adapazarı'na, Türkiye'ye tanıklıðını anlatıyor Üç Taþlı Hikâye'de. Bünyamin Demirci'nin sorularıyla geniþleyen nehir söyleþide bir yandan Mert'in öz yaþam öyküsünü dinliyor, öte yandan Türkiye'de Taþra-Merkez, Devlet-Vatandaþ, Hayat-Sanat arasında geçmiþten günümüze siyasi, edebî, sosyal ve kültürel gerilimlerin zaman tünelinde dolaþıyoruz. Yaþananlardan geriye, ülkesini ve insanını sevmekten vazgeçmeyen fakat sözünü de sakınmayan net bir duruþ kalıyor