Beschreibung

Oltalar vardı elimizde, yan yanaydık, bizim evin balkonunda. Oltaları her sabah bahçeye sakince salardık. Akþama kadar, elli santimlik cetveli yan yatırsanız ne kadar olursa iþte o kadar gözüken Marmara Denizi'ne bakardık. Oradan korkulu bir maket gibi de bize bakardı Haydarpaþa, o bir dilimlik denizin göbeðinden. Balkona çıkardık, büyürdü ev, baktıðımız yer bizim olurdu.
Ahmet Akarsu oltasını öykü denizine atmaya devam ediyor. Þiir kadar derin, ritmik ve sarmalayan lezzetli bir anlatımla çekiyor bizi dünyasına. Kahramanları bir þairin kaleminden yeni çıkmıþ -belki de çıkmamıþ- gibi daða, sincaba, çileðe dönüþüyor. Kahverengi, yavruaðzı, turuncu, buz mavisi, yeþil, gri, krem, mor, mor ve koyu mor öyküler. Sonra güneþle birlikte aydınlatan, ıslatan, serinleten, tekrar kararan bir döngü. 'Sırılsıklam bir siyah kadar kara.' Renklerle bir alıp veremediði var þairin. Evet þairin dedik, farkındayız bunun. Akarsu þiirden nesre akıp gidiyor çünkü.