Beschreibung

'Aklından geçenleri defterine döktükten sonra, kalemini bırakıp sahile vuran dalgalara odaklandı. İçinde bütünlenme ve çevresindeki her þeyle Bir'lik hissini duymaya baþladı. Sanki her þey tek bir þeydi. Aðaçlar, hayvanlar, insanlar, deniz ve gökyüzü, hatta binalar bile; masa, sandalye, bardaklar ve arabalar da öyle. Kendisini o kadar mutlu hissetti ki bu anın bitmesini istemedi. Yerinden hiç kıpırdamadan gözlerini gökyüzünde, tam karþısında duran bir noktaya odakladı. Kısa bir süre içinde nefes alıp veriþi kendiliðinden yavaþladı, kısık nefes alıyordu. Hareket ederse veya yanına biri gelirse içinde bulunduðu ruh halinin bozulmasından korkuyordu. Kulaklıðıyla dinlediði þarkılar, titreþimini yükseltmiþti. Yarı hipnoza girdiði için gözleri þaþılaþtı. Zaman kavramı yoktu; girdiði derin meditatif hâl ona kısa bir an gibi gelmiþti. Aslında elli dakikadır kıpırdamadan oturuyordu. Çevredeki insanların dikkatini fazla çekmemek için istemese de kasıtlı olarak ara sıra kolunu oynatıyor, bazen de kafasını saða ya da sola çeviriyordu. Kafede oturalı beri bir buçuk saat olmuþtu, Güneþ batmak üzereydi. Normalde þimdilerde acıkmıþ olması gerekiyordu, fakat ne açlık ne de herhangi bir þeye ihtiyaç duyuyordu.'