Beschreibung

Gün, büyük hac günü: yer, insanlığın atası Adem ile Havva'nın buluştukları Arafat meydanı, aylardan Zilhicce, günlerden Arafe idi. Yüz bini aşkın insan seli, son peygamberin yapacağı tarihi konuşmayı dinlemek için büyük miting alanında toplanmıştı. Her şey hazırdı, Son Elçi devesinin üzerinde, Arafat kürsüsüne çıkmış, mübarek sesinin insanlara ulaştırılması için gür sesli tellallar yerini almış, kainat nefesini tutmuş onu dinliyordu.

Konuşulanlar yirmi üç yılın özeti gibiydi. Her cümle, tevhid binasının temeline konulan kutsal taşlar mesabesineydi. Son Peygamberin yüreğinden kopup gelen cümleler, kulaklardan yüreklere iniyordu. Veda gözyaşları gerçekleri ıslatıyor ve onları pekiştiriyordu. O güne kadar uğruna dökülen şehid kanları gibi, akan yaşlar da Tevhid ağacının gürleşip Kıyamete kadar meyve vermesi için onu suluyordu.