Beschreibung

Hamd, yüce Allaha (c.c) aittir.

O Allah ki insanı en güzel þekilde yarattı, onun vücuduna denge verdi, kalbine iman nurunu akıttı, o nur ile kendisini süsleyip güzelleþtirdi.

Yüce Allah insana konuþmayı öðretti, bununla onu diðer varlıkların önüne geçirip kendisine fazilet bahþetti, kalbine ilmin hazinelerini akıtarak onu olgunluða ulaþtırdı.

Sonra yüce Allah insana bolca rahmetini akıttı. Ona kalbinin ve aklının içerdiði þeyleri açıklayan ve gizli þeyleri açan bir dil ihsan etti. Dile, Rabbine hamdetsin ve verdiði nimetlere þükretsin diye konuþma imkânı verildi. İnsanın rahatça konuþması ve dil vesilesiyle elde ettiði ilimler, hamdedilecek nimetlerdendir.

Þahitlik ederim ki, Allahtan (c.c) baþka ilâh yoktur. O, birdir, hiçbir ortaðı yoktur. Yine þahitlik ederim ki, Muhammed (s.a.v), Allahın (c.c) kulu ve Resûlüdür. O öyle bir peygamberdir ki, Allah (c.c) onu kendisine indirdiði Kuranla göndermiþ, onun þerefini yüceltmiþ ve ona kendisine giden yolları açıklamıþtır.

Yüce Allah, yeryüzünde "Allâhüekber ve "lâ ilâhe illallah diyen bir kul bulunduðu müddetçe, sevgili Peygamberimize (s.a.v), onun âline, ashabına ve geçmiþ sâlihlere salât ve rahmet etsin.

Dilin Özellikleri

Dil, Allah Teâlânın büyük nimetlerinden ve çok harika lutuflarındandır. O, cüssesi küçük, ancak itaati ve günahı büyük bir organdır. Zira iman ve küfür, dilin þahitliði ile belli olur, ortaya çıkar. İman itaatin, küfür ise isyanın zirve noktasıdır.

Dil, mevcut olan olmayan, yaratıcı ve yaratılan, hayal edilen ve bilinen, zannedilen ve vehmedilen her þey hakkında konuþur; onları kabul veya inkâr eder. İlmin ulaþtıðı her ne varsa, hak ya da bâtıl, dil onu anlatır. İlmin de alanı çok geniþtir; hemen her tarafa uzanır. Dildeki bu özellik, baþka hiçbir uzuvda yoktur. Göz, ancak renkleri ve þekilleri görebilir. Kulak, yalnız sesleri iþitebilir. El, sadece cisimlere dokunabilir. Bütün uzuvların iþleri sınırlı olup her þeye ulaþamazlar.

Dilin ise sahası geniþtir, sınırı yoktur. Engel olacak bir þeyi de mevcut deðildir. Dil, hayırda da þerde de geniþ bir alana sahiptir. Dilin dizginini serbest bırakan ve ihmal eden kimseyi þeytan her yere götürür. Onu helâke düþürmek için uçurumun kenarına getirir.

İnsanları, yüzleri üstü cehenneme sürükleyen ancak dillerinin kazandıðı günahlardır. Dilin þerrinden yalnız, onu İslâmın edebiyle edeplendiren ve helâl konuþmalarla sınırlı tutan kimse kurtulur.

Edebe dikkat eden kimse, sadece dünya ve âhiret yönünden faydalı olan þeyleri konuþur, dinine ve dünyasına zarar veren þeylerden dilini tutar.

Konuþmanın faydalı ya da zararlı olduðu yerleri herkes kolayca anlayamaz, bunların bilinmesi güçtür. Bilenin de, sadece faydalı yerlerde konuþması zordur.

İnsanın âzalarından en çok günah iþleyeni dildir. Zira o, konuþmaktan yorulmaz, hareket etmesinde de meþakkat yoktur. İnsan da dilin âfetlerinden ve tuzaklarından sakınmada ihmalkâr davranır, onu kontrol etmeye önem vermez.

Kısaca dil, insanları saptırmada þeytanın en büyük aletidir.

Kauften auch:

 

Çelik Yayınevi Fakirlik ve Zühd

einmalig

13,99 €^*

Auswählen