Beschreibung

Her akþam elimde bir silahla kargaların peþinde bahçede dolaþma alıþkanlıðım vardı. Bu açıkgöz, kurnaz ve yaðmacı kuþlara karþı kökleþmiþ bir nefret besliyordum. Söz konusu o gün, her zamanki gibi bahçede dolanıyordum ve her adımımı boþ yere atarak (kargalar beni tanıyordu ve sadece uzaktan uzaða ara sıra huysuzca gaklıyorlardı), 'bizim' mülkümüzü dar bahçe þeridinden ayıran alçak çitin yanına gelmiþ bulundum. Bu bahçe þeridi evin hemen saðından geçiyordu ve oraya aitti. Aniden sesleri duyduðumda baþım öne eðik yürüyordum. Çitin öte yanına baktım - ve donakaldım. Yabancı bir bakıþ, bakıþımla kesiþti. Benden birkaç adım uzakta - yeþil böðürtlen saplarıyla çevrelenen çim tarhında - baþında beyaz bir mendil bulunan, çizgili pembe elbiseli ince uzun bir kız duruyordu. Çevresinde dört genç adam toplanmıþtı ve küçük gri çiçeklerle her birinin alnına hafifçe vuruyordu - Çiçeklerin adlarını bilmiyordum ama çocuklar onları çok iyi bilir; bu çiçekler küçük keseler oluþturuyordu ve herhangi bir sert þeye vurduðunuzda, yüksek sesle patlarlardı. Bu genç adamlar alınlarını öylesine hevesle sunuyorlardı ki, kızın hareketlerinde (onu profilden görüyordum) öylesine büyüleyici, zorbaca ve okþayıcı, öylesine alaycı ve çekici bir þey vardı ki, nerdeyse hayret ve sevinçle baðıracaktım ve sanırım, o anda, o sevimli parmakların benþm de alnıma vurması için dünyadaki her þeyi verirdim.