Beschreibung

"İki çeþit acıma duygusu vardır. İlki, zayıf ve duygusal olandır; bu aslında sadece baþkasının baþına gelen talihsizlik karþısında bizi saran nahoþ hislerden bir an önce kurtulmak için yu?reðin gösterdiði sabırsızlıktır. Bu, kesinlikle o insanla birlikte acı çekme duygusu deðil, onun ıstırabını içgu?du?sel olarak kendi ruhumuzdan uzaklaþtırma çabasıdır. Ve diðeri, yegâne gerçek acıma duygusu ise; duygusal olmayan ama yaratıcı olan, ne istediðini bilen, her þeye gu?cu? yettiðince hatta gu?cu?nu?n bile ötesinde sabırla, ıstırap çekenin sabrına da ortak olarak katlanmaya kararlı olan acıma duygusudur."

Avusturya'nın ku?çu?k bir kasabasında yaþayan Hofmiller, aynı insanların aynı þeyleri konuþtuðu, aynı masalara oturup aynı kâðıtlarla aynı oyunu oynadıkları bu yerde, olaðan bir hayat su?rmektedir. Ta ki kasabanın zengin ailesi Kekesfalvalarla karþılaþıncaya dek Kekesfalvaların engelli kızı, Hofmiller'da öylesine derinden bir acıma duygusu uyandırmıþtır ki, artık hiç kimseye eskiden olduðu gibi bakamayacak, su?rekli bir yardım etme isteði ve empatiyle yaþayacaktır. Ancak bir su?re sonra, içine du?þtu?ðu? bu ru?yadan uyandıðında kararlarının korkunç bedellerini yaþamak zorunda kalacaktır. Baþyapıtı Sabırsız Yu?rek'te Stefan Zweig insan psikolojisinin derinliklerinde dolanarak acıma duygusuna hiçbir zaman eskimeyecek bir anlam kazandırıyor.