Beschreibung

Hiçlik duşuncesinin kendisi, hiçliği duşunen bir duşuncenin olması nedeniyle bertaraf edilir. Hiçlik, mutlak surette hiçlikle anlaşılabilecek bir şey değildir. Ona eklenen bir şeyin olması gerekir ki, anlamı varsa şayet, kavranabilsin. Bu duşunce, her turden nihilizmin aşılması için temel teşkil eder ve akli olanı akli olmayandan, irrasyonelden ayırmanın ölçutunu verir bize.

Sadece epistemolojik ya da ontolojik değil, politik bir işleve sahiptir.



Hegel, Felsefe Tarihi Üzerine Dersler adlı eserinde, "gerçekten var olan hiçbir şey ya da o şeyin mukemmelliği, varlığın original nedeni olarak Hiçliğe sahip olamaz; çunku hiçlik herhangi bir şeye yuklenebilseydi duşunceye de yuklenebilirdi, o zaman da 'ben hiçim çunku duşunuyorum' diyebilirdim" alıntısını yapar Descartes'tan ve ekler: "Descartes burada bir ayrım çizgisine, bilinmeyen bir ilişkiye varır; neden kavramı ortaya çıkmıştır ve bu bir duşunce olsa da belirli bir duşuncedir. Spinoza bunu açıklarken şöyle der: 'Kavrayışlar daha az ya da daha çok gerçeklik içerirler, ve bu uğraklar duşuncenin kendisi kadar açıktırlar, çunku yalnızca duşunduğumuzu değil, nasıl duşunduğumuzu de söylerler.'"