Beschreibung

Dünya Acısı (Weltschmerz), on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Alman felsefesine egemen olan kötümserliðe dair bir çalıþmadır. Kötümserlik, esasen hayatın yaþamaya deðmediði teorisiydi. Bu teori, felsefesi 1860'larda çok moda olan Schopenhauer tarafından Alman felsefesine tanıtıldı. Frederick C. Beiser, Almanya'da felsefenin gündemini bilimlerin mantıðından uzaklaþtıran ve yaþamın deðerinin incelenmesine doðru deðiþtiren Schopenhauer'in kötümserliðinden doðan yoðun ve uzun tartıþmayı irdeliyor. Kötümserliðin baþlıca savunucularını (Philipp Mainländer, Eduard von Hartmann ve Julius Bahnsen) ve baþlıca eleþtirmenlerini, özellikle Eugen Dühring ve Yeni-Kantçıları ele alıyor.

Yüzyılın ikinci yarısının kötümserlik tartıþması, ikincil literatürde büyük ölçüde göz ardı edilmiþtir ve bu kitap, 1880'lerden bu yana, onu yeniden incelemeye ve ortaya attıðı önemli felsefi sorunları analiz etmeye yönelik ilk giriþimdir. Tartıþma, hepsinin en temel felsefi sorunuyla ilgiliydi: Hayatın yaþamaya deðer olup olmadıðı.