Beschreibung

Be gül
Her açılışında dökersin saçlarını
Ne yangınlar çıkarır kokun kıvılcım saçar gözlerin güneşte bahçeler kan kırmızı şuhluğun
Onun için terbiye ederler kökünü toprağını
Be gül tomurcuğundur dertleri arzulu soluğun duruşun
Korkuyu salan gözlerindeki ahu bir kadının hikâyesi güldür
Ne rüzgârlar geçti başından her biri dertli
Be gül
Üzülme yanma bu bahar
Eylül'e saklar seni
Dilini bülbül öpse ah eder dikenin bahçelerin fahişesi sen gül
Neden terbiye ederler seni kim bilir?