Beschreibung

"Sahi bir gün kendinle karþılaþmak hayaline tutulursan; insanlara olan alıþkanlıðını, muhtemel baðımlılıðını bir kenara koyup benimle ateþi izler ve bulutlara hayret eder misin sadece?"
Okurken içinde yazarın yıllar önce sorduðu bu soruyu gibi pek çok soru bulacaðınız bu kitap, yazarın zaman akarken inatla kendine sakladıðı, insanlara teslim etmediði ve hâlâ ne zırıl olduðunu anlamaya çalıþtıðı ben'lerin birikmiþ yazılarından oluþmuþ bir sofra.
Terapi odalarında ister anlatan ister dinleyen olun hep ben'e ulaþmak deðil midir derdimiz, size sorar ve bu aleni dert etmemize içten içe gülümseyerek diler gibi düþünse de 'evet, onlara da alıþmayın' diyor yazılarında.
İnsanlara alıþmayı; alıþmak, uyuþmak, uyumlanmaya, uyumlanmaktan da uyubelirmeye sebep olan bir etkileþim; silik ama rahatsız edici bir eylem dizisi olarak düþünüyor. 'İnsanlara alıþmak onlara katlanmayı öðretir' cümlesini tekrar eden yazar, katlanmanın nihayetinde uyubelmeye vardıðını ve insanlık hali olarak bunun çok doðal olduðunu bilir. Ama þikâyet etmeye de hakkı vardır!
Bunu hiç kimseyi ya da kendi varlıðını yadsıyarak deðil, bilakis bu yolculuðun en baþında (birkaç tanesi biraz gölgede kalmıþsa da) hepsi ben olan yazıların bütününden 'yaþanmıþ bir ben' olarak bir hikâye sunar. Ve sizinle kendini, kendinizde sizi, kendimizde bizi karþılaþmaya çaðırır.
Yazar en'lerle karþılaþırken kendi ben'lerinize de göz kırpmanız ve gülümseyebilmeniz umuduyla…