Beschreibung

Her þeyin bir öncesi vardı. Yaradılıþın, sözün, yeryüzü oyunlarımızın, verdiðimiz sevginin, kazanılan acıların, katliamlarımızın, yarım kalmıþ bir bakıþın, uzun yüzlü aynaların her þeyin bir öncesi. Belki de varolmamızın bir nedeni de, varlıðıyla kendi cevabını zaten yaratmıþ olmasında gizliydi; biz ısrarla, bir baþkasına taþıtmaya zorluyoruz kendimizi. Aslında, giz diye bildiðimiz her þey nedenini en
açık þekilde vuruyordu içimize. Vurduðu yerde bir kapı aralıyor ve o kapının aralıðına biriken bakıþların arasında kendi gözlerimize yer arıyorduk. Gözden kaçırdıðımız ve kendimizi unuttuðumuz yeri iþte burasıydı hayatın yani ki herkes bir baþkasının elleriyle o kapıyı açmaya çalıþıyordu ki bu, yarım kalan yanımızdı hepimizin. Þimdi, sorulacak soru þuydu; hangimiz açmaya cesaret edecektik o kapıyı, kendi ellerimizle ama? Böyle giyinmiþ bir halde çıplaklıðımızdan
korkarak mı? Ellerimizi, yüzlerimizi ve gözlerimizi tanımadan mı geçecektik o karanlık bahçeden ruhumuzun asfaltına? Baþımızı kaldırıp baktıðımızda, bir daha hiç inmeyecek mi rollerini paylaþtıðımız bu filmin son perdesi içimizden inançsız, iþte böylesine çalınmıþ bakıþlarla oynuyoruz rolümüzü. Aslolan bir baþka yerdeydi!

Ufak.

Ufacık bir þakaydı her þey.

İnanmadan gülüyorduk. Ruhlarımızın gözlerimize vuran yeri bozuk bir saatin düzeniyle iþliyordu.