Beschreibung

Yaralı bir kalp, atmasa da baþka bir kalbe ihtiyaç duyar.

Aklıma düþtü, kendime bir dost edindim. Aklıma düþen baþıma da geldi. Anladım, benim konuþmaya ihtiyacım var. Ve sözümü kesmeden birinin dinlemesine... Ara ara belki terslenmeye... O kadar da deðil! denmesine... İþte tam da böyle bir anda imdadıma yetiþti o dost. Ben ne okursam onu okuyacak. Nereye gidersem o da oraya gelecek. Ne görmüþsem, o da onu görecek. Öyle söz verdi.

Gel gör ki okuduklarımız aynı, yollarımız bir, gördüklerimiz birebir örtüþse de zaman zaman farklı düþünebileceðimizi de söyledik birbirimize. İþte bir tek burada ayrılsın yollarımız Karþıma geçecek ve ne düþündüðünü bana çatır çatır söyleyecek. Tartıþacaðız. Bazen de hemfikir olacaðız. Bazen ben ona boyun büküp, Haklısın! diyeceðim. Bazen de o... Yani bundan böyle zaman zaman bir o anlatacak, bir ben... Bir o soracak, iki ben... Aklımız konuþmalarımızdan ne kadar uzak olacak, onu da zaman gösterecek.

Kalpten kalbe bir yol vardır derler, bilir misiniz?
Gönüller hemdem olsun, yeter




Ein gebrochenes Herz, dass nicht schlagen will, hat das Bedürfnis auf ein anderes Herz.

Sobald ich einen Gedanken im Sinn hatte, habe ich Freundschaft geschlossen. Alles was mir in den Sinn fiel, wurde Wirklichkeit.