Beschreibung

Neydi bizi mutlu kılan þey? Þartlar mı, ruhumuz mu? Ruhumuzsa ne güzel, isteyerek açar gönlümüz­deki çiçekler. Þartlarsa eðer, istememekle hür olan ruhumuz nasıl mutlu eder? Yaþamanın bile bir þartı vardı iþte. Ne kadar vazifeni, hayatın senden istedik­lerini yerine getirsen de karþılıðında senin istediðin deðil, hayatın sana yakıþtırdıðı kılıða bürünmeliy­din. Böyle mutlu olmayabilirdin ama görünebilirdin: Çünkü herkesin görünmeye ihtiyacı var. Çünkü, herkes baþkası için yaþar. İþte, ben bu dengeyi bozacaðım. Görevi kendim seçmesem de, kuralları kendim koyacaðım. Bir insan yaratacaðım ve kimse­ye muhtaç olmayacaðım. Bir insan yaratıp bir insan kurtaracaðım!