Beschreibung

Tanzimatla baþlayan Türk edebiyatının Batı'ya açılma sürecinde þiirin hareket alanının geniþlediðini söylemek mümkündür. İnsan ve toplum sorunlarının þiirin konuları arasına daha çok girmesi, þüphesiz önemsenmesi gereken bir olgudur. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın 19. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı kitabının Giriþ bölümünde Klasik Türk Edebiyatı'nı anlatırken bahsettiði, saray istiaresinin bu anlamdaki durumu, diðer edebiyat tarihlerinde de kabul edilir. Servet-i Fünûn döneminde Tevfik Fikret'in þiirlerinde toplum sorunlarının yer alması, yabancı sanatçılardan mülhem de olsa, memleket sorunlarının Türk þiirine iyiden iyiye yerleþmesini saðlamıþtır.

İstiklal Marþı þairi Mehmet Âkif Ersoy, bu konuyu daha gerçekçi bir þekilde þiirine malzeme yaptıktan sonra, dünya görüþü ne olursa olsun pek çok þairin içinde bulunduðu toplumun ve sosyal çevrenin sözcülüðünü yapmasını saðlamıþtır. Tanzimat'tan sonra dünya edebiyatları ve kuramlarını öðrenme olanaðını bulan Türk sanatçı ve aydınları, II. Meþrutiyet'ten sonra bu kuramlar çerçevesinde eserler vermeye baþlamıþlardır. Nâzım Hikmet'in Türkiye'de olgunlaþmıþ bir ortamda sosyalizmi savunan þiirler ortaya koymasından sonra Türk þiiri, bir kanaldan bu kuramı benimseyerek zenginleþmeye baþlamıþtır.