Beschreibung

'2018 senesi Temmuz ayı, Bodrum.
Sahildeki lokantaların birinde kahvemin gelmesini beklerken telefonum çaldı. Ne bir merhaba veya kendisini tanıtma… Soðuk ve donuk bir ses bana 'Emekli oluyor musunuz?' diye sordu.
'Nasıl yani?' dediðimi hatırlıyorum.
Cevap yine aynı üsluptaydı. 'TRT'de bir ofis kuruldu, siz artık ihtiyaç fazlası personelsiniz, emekli olmazsanız bir havuza konulacak oradan da baþka bir kuruma gönderileceksiniz.'
Telefonu kapattım, kendi kendime güldüm, hattâ kahvemi getiren garson kendi kendime gülüyorum diye bana güldü. Biraz sonra telefonum yine çaldı, bu sefer baþka bir ses aynı þeyleri söyledi, ben yine telefonu kapattım ve gülmeye devam ettim.
Anlaþılan kurulan ofis inatçıydı ve otuz üç sene çalıþan personelinin emekli olmasını istiyordu, ben artık onlar için ihtiyaç fazlası personel yani 'ihtiyaç fazlası tanburî' idim.
Elinizdeki kitap ihtiyaç fazlası tanburînin hikâyesi... Konservatuvar, tanıdıðım kiþiler, yaptıðım bazı konserler, gittiðim bazı yerler, mevlevîhaneler, İstanbul, arkadaþlarım, dinlediklerim ve okuduklarımı da yazdım.
Ancak þunu da söylemem lazım. Ben yazar deðilim, tanbur çalan bir müzisyenim, konservatuvar ve yüksek lisans eðitimimi sesler, makamlar, usuller, tanbur, tarih, armoni, orkestra gibi konular üzerine yaptım.
Yazmak âdeta benim arka bahçem, kendi kendimle sohbetim.'