Beschreibung

İmâm-ı Rabbânî'nin seçkin sahabe olan Ehl-i Beyt sevgisindeki ölçüyü Ehl-i sünnet kimliðine iliþtirdiði görülmüþtür. Ona göre her insan, Hz. Peygamber sevgisinin bir uzantısı olarak sevilmelidir. Onun iþaret ettiði zatlar, onun tavsiye ettiði þekilde sevilirse fayda, yoksa zarar verir. Hıristiyanlar Hz. İsa'yı sevmekten fayda deðil, zarar görmüþlerdir. Çünkü onlar Hz. İsa'yı Allah için deðil, Allah olarak sevmek gibi bir ölçüsüzlüðe düþmüþlerdir. Þia da Ehl-i beyti sevmekten deðil, onları Hz. Peygamber'in yerleþtirdiði yerden alıp farklı bir yere koyarak sevgideki ölçüsüzlük yüzünden zarar görmektedir. İmâm-ı Rabbânî, Hz. Peygamber'in din ve Kuran hakkında konuþtuklarının vahiy eseri olduðunu ve bunlara karþı gelmenin bir iman meselesi olduðunu söylerken, Þia'yı sahabe hakkındaki tehlikeli isnatlarından dolayı ikaz etmiþtir. Müslüman'ı küfürle itham edenin aynı ithama maruz kalacaðını hatırlatarak oldukça mühim bir ölçüye dikkat çekmiþtir. Çünkü üç halifeyi öven ifadeler, meþhur hatta mütevatir hadis derecesindedir.