Beschreibung

"...Aristotales'e göre, bir meþe palamudunun ereði meþe aðacı olmaktır. Aþkın ereði de sevgi olmaktır. Sevgiye dönüþmeyi baþarmıþ her aþk, mutlu bir aþktır. Kuþatmayı yaran aþk, bir kere sınırlarımızdan içeri girmiþse eðer, aklımızın milini daðıta daðıta iç odamıza kadar girer ve saðrısına atar da ehlileþmemiþ, o bakir doðasına götürür bizi. Onu, demir parmaklıkların arkasına da atsak, pranga da vursak ayaklarına; gözlerini de daðlasak, dilini de baðlasak, kuþatmayı yarıp çıkacaktır, eninde sonunda. Deli bir fiþek gibidir, adres sormaz aþk; vahþi bir attır, gem tutmaz. Aþk evcilleþtirilebilen bir þey olsaydı, koyundan veya kuzudan bir farkı kalmazdı ve kendisi olarak kalamazdı o zaman da. Aþkın insanları ürkütüp korkutması daha çok, aklın buyruðuna girmemesinden, ehlileþtirilebilen bir þey olmamasından kaynaklanır. Aþk, kontrol edilebilseydi eðer, bedenin dar kalıbı içinde biçimsiz bir hale gelir, yakıþıksız, çirkin mi çirkin bir þey olup çıkardı. Uzlaþmayan yanımızdır aþk, aklın da öfkenin de nefretin de diþinin geçmediði asi bir küheylandır! Dümen suyuna giden bir dalkavuk deðildir. Bilmez yaltaklanmasını, ne bedenin ne de mantıðın yanına serer yataðını yaþadıðı sürece.

Gönlüne göre, keyfine göre serer. Bir yıðın kurallarla, irili ufaklı bir sürü ıvır zıvırla doldurulmuþ benliðin isyanıdır aþk. Debisi yüksektir bu yüzden de.

Kızılırmak gibi..."

(Mutlu Aþk Vardır adlı denemeden).