Beschreibung

Tüm kusurları kaplayıp arındırmakla görevli olan rahmeti yaðdıran bulutlar bile insanlıðın ayıbını daha fazla örtemeyeceklerini kabullendi ve beþeriyeti terk ederek yerini sonsuz kızıllıða bıraktı. İnsanların günahkârlıkları öylesine büyüktü ki bu günahları hiçbir kar örtemezdi. Ortalıðı kaplamaya baþlayan demir kokusu eþliðinde, baþlarını kızıllıðı sonsuzluða yayılan göðe çevirdiler. Bulutlar her zamanki gibi aðlıyordu ama bu sefer topraða dökülenin de iþin de rengi baþkaydı. İlk kan damlası, en kirli olanın üstüne düþtü. İlk çıðlık, en saðırın kulaðını buldu. Çatısı kırmızıya bulanan ilk ev, bu laneti ülkeye saranın hanesiydi belki de. İster ölsün, ister öldürsün; ister oturup aðlasın, ister cesetleri ayaklarının altında çiðneyip keyif türküleri yakarak dans etsinler. Utançtan kızarmaktan aciz tüm suratlar, bu sefer semadan yaðan kan ile kıpkırmızı olacaktı.