Beschreibung

"Sevinç, cesaretten daha iyidir. O, bildiðimiz en büyük güçtür ve cesareti de kapsar çünkü cesaret sevincin bir parçasıdır. Sevincin olduðu yerde korkuya yer yoktur. Bu sevinci korumaya çalıþ Gılgameþ ve onu sana yakın olanlarla paylaþ. Gözlerindeki kırmızı aslanın gülüþünü koru..."

Gılgameþ, derin bir nefes aldı. Havanın tadı o kadar sıcaktı ki ölümü andırıyordu fakat yine de ümit vadediciydi.

Bahsedilen cennet burası mıydı? Yani bu sonsuz kum cennet miydi yoksa Fırat Nehri'nin kıyısındaki verimli topraklardan daha harikulade olan büyük bahçe, daha da mı uzaktaydı? Ya da ufuk çizgisine kadar uzanan sarı-kahverengi kumulların ve çukurların ötesinde miydi?

Belki de bu yaþananlar bir yarıþtı fakat oldukça yalnız bir yarıþ: Gılgameþ tek baþına tüm dünyaya karþı...

Bir anda tarif edilmez bir sevinç gösterisi oluþtu. İnsanlar coþkuyla baðırıyor, sesleri kısılana kadar çıðlık atıyor ve birbirlerinin kollarına atlıyorlardı. Devamlı tezahüratlar duyuluyordu.

"Gıl-ga-meþ, Gıl-ga-meþ! Büyük hükümdar, Uruk aslanı, bizi mutluluða götür!