Beschreibung

'Hayatta iki tane doðru vardır.'

Uzun trençkotunun içinde, elinde koca bir þemsiye, vitrin camına yansıyan görüntüsünü seyrederken Nihan'ın aklından bu cümle geçiyordu. Oysa hala vazgeçebilirdi. Ama hayatta iki tane doðru vardı: 'Kaðıt üzerinde doðru olanlar ve doðru olduðunu hissettiklerimiz.'

Nihan her sabah bir önceki günün aynısına uyanıyordu. Çocukken bir tornanın ucundan girip yetiþkin olarak diðer ucundan çıkmıþtı. Torna, iþini yapmıþ, bir þeyi içinden geldiði için yapma yeteneðini yıllar önce elinden almıþtı. Mutsuz insanlar gibi mutluydu Nihan; bazen mutlu olur gibi olurdu, sonra hayat eski haline dönerdi. Renksiz haline. Ellerin tekrarlayıp duran bir ezberi vardır. Hayat bir anda evli ve iki çocuklu Nihan'ın ellerinin ezberini bozdu. Binlerce sıradan insanın arasında öylece dikilirken, yaþamak istedi.

Yaþamak istemek utanılacak bir þey midir? Kırk üç yıllık eðrinin doðrunun yok olduðu dünyada insan hangi yöne gider? Nihan o güne dek 'gayrimeþru' bulduðu her þeyi, tek tek yapmaya baþladı.

'Ahlak bir his deðil konsepttir. Her konsept uyduruktur, her his gerçektir.' Renkli Rüyalar Oteli küçük, korunaklı hayatınıza olan bakıþınızı.