Beschreibung

Hindistan'ın altın çaðı olarak kabul edilen Gupta İmparatorluðu döneminde (MS 4. yüzyıl) yaþayan ve bir brhma olduðu kabul edilen Vishuþarman tarafından yazılı edebiyata aktarılan Pañçatantra, Dünya edebiyatında fabl türündeki masalların en eski ve zengin örneklerinin baþında gelmektedir.

Kendi içinde belli bir konuyu ele alan beþ kitaptan oluþan eser, Mahilropya ülkesinin Amaraþakti adındaki kralının, saðduyudan yoksun, küstah ve cahil üç oðlunun eðitilmesi üzerine kurulmuþtur. Kral, kendinden sonra ülkesini emanet edeceði oðullarının bilgisizliðinden dolayı çok mutsuzdur. Bu duruma çare bulmaları için sarayındaki âlimleri görevlendirir. Ancak âlimler bu durumu düzeltebilecek tek kiþinin Vishuþarman adındaki bir brhma olduðunu söylerler. Bunun üzerine kral, Vishuþarman'ı çaðırtır. Vishuþarman krala oðullarını altı ay içinde eðitimli hâle getireceði konusunda söz verir. Buna çok sevinen kral, oðullarını ona emanet eder.

Prensleri yanına alan Vishuþarman onlar için beþ bölümden oluþan tantrayı oluþturur. Bunlar: "Mitrabheda" (Arkadaþlıðın Bozulması), "Mitrasamprpti" (Arkadaþlıðın Kazanılması), "Kkolkyam" (Kargalar ve Baykuþlar), "Labdhapraþam" (Kazanılmıþ Þeylerin Kaybı) ve "Aparkþitakrakam"dır (Düþüncesiz Hareketin Sonu). Böylece Vishuþarman söz verdiði gibi altı ay içinde üç prensi mükemmel birer âlime dönüþtürür.

Zengin özdeyiþlerle dolu, biri biterken bir sonrakine ait dizelerle iç içe geçmiþ masalların yer aldıðı Pañçatantra'nın, Hint toplumsal hayatıyla ilgili de çok deðerli bilgilerle dolu bir yönetim kitabı, yani bir nevi siyasetname olduðunu belirtmemiz gerekir.