Beschreibung

1816'da Goethe'nin Faustu'nu hususi olarak çevirtip okuyan Lord Byron'ın dramatik þiiri Manfred, muhtemelen Faust efsanesinden ve onun, Goethe'ninki dâhil olmak üzere, farklı yorumlarından ilham almıþtır. Yayımlanıþından bir yıl sonra Manfred'i okuyan Goethe de karakterler arasındaki yakınlıðı görmüþ ve þairle münasebet kurmuþtur; ancak Manfred, Faust'la benzerlikler taþımakla birlikte, ondan bazı çok temel noktalarda ayrılır. Efsaneye göre Faust hayattan sıkılmıþ melankolik bir entelektüeldir. Bu sıkıntıdan kurtulmak için Þeytan'ı çaðırarak onunla bir anlaþma yapar. Þeytan'dan alacaðı ilim karþılıðında, birkaç yıl sonra ona ruhunu verecek ve sonsuza kadar Cehennem'e mahkûm olacaktır. Manfred de Faust'a çok benzer bir trajik kahramandır. Zekâsı ve yetenekleriyle diðer insanlardan üstündür ve toplumla uyumsuzdur. Faust gibi o da acı çekmektedir. Ancak Faust'tan farklı olarak, ona iþkence eden can sıkıntısı deðil, Astarte adında bir kadınla yaþadıðı açıklanmayan iliþkiden duyduðu suçluluk duygusudur. Manfred de acısına son vermek için Faust gibi doðaüstü varlıklardan yardım ister. Fakat, Faust'un yaptıðı gibi herhangi bir doðaüstü varlıða veya otoriteye boyun eðmeye kalkmaz. Aksine birçok metafizik varlıðın kendi emrinde olduðunu söyler. Dinî yardımı reddeder ve ölümü karþılarken kimseye müdana etmez. Faust'un farklı versiyonları, bilginin deðerli ve zeki bir adamı nasıl yoldan çıkararak ruhunu lanetlediðine dair bir hikâye anlatır. Manfred de üstün bir birey olarak resmedilir, ancak ona iþkence eden üstün zekâsı deðil, geçmiþteki eylemleridir. Lord Byron, 1817'de yayımlanan bu muhteþem þiirinde, entelektüelin acı çekse de baþkalarının otoritesi altında yaþayamayan biri olduðunu vurgular.