Beschreibung

Tanzimat romanlarının bazı açılardan eksik olduðu kanaatiyle, kimi araþtırmacılar tarafından Türk Edebiyatının ilk gerçek romanı olarak da kabul gören Aþk-ı Memnu, 1899-1900 yılında Servet-i Fünun dergisinde tefrika edilmiþ ve ilk kez kitap olarak 1900 yılında yayımlanmıþtır.

Aþk-ı Memnu, kelime hazinesi bakımından hayli zengin olmakla beraber, anlaþılması zor ve gündelik kullanımda pek rastlanmayan kelimelerin yoðun olması sebebiyle 1920 yılından sonraki baskılarında yazar tarafından sadeleþtirilmiþtir. 1939 yılında Latin harfleriyle yeni bir baskı yapılmıþ, Halid Ziya bu baskı için bir sadeleþtirme daha yapmıþ fakat üslup ve muhtevada herhangi bir deðiþikliðe gitmemiþtir. Tefrika edildiði dönemde de büyük alaka gören eser, aradan geçen zamana raðmen hâlâ popülerliðini ve deðerini korumakta olup Servet-i Fünun dönemi Türk edebiyatının þaheserlerinden sayılmaktadır.
Yazarın en mühim romanlarından sayılan bu eser, yasak bir aþkı en çarpıcı þekilde anlatır. Yasak aþk teması 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın baþında birçok romanda rastlanan bir tema olsa da, bunu Halid Ziya kadar hafızalara kazınan bir esere dönüþtürebilenlerin sayısı azdır. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ifadesiyle; Halid Ziya'ya kadar romancı muhayyilesiyle doðmuþ tek muharririmiz yoktur. Hepsi roman veya hikâye yazmaya hevesli insanlardır.

Kendisini aldatmak isteyen bu hain þeyi silkip atacaktı, ölmeyecekti; bu güzel, genç, nefis kadın yaþayacaktı; sonra birden, artık kırılmaya müheyya, çatırdayan kapının karþısında, bileðinin mukavemetine bir keselan geldi, sanki onu bir kuvvet büktü, maðlup etti, nihayet o siyah aðız kıvrıldı, kıvrıldı, bir yılan hıyanetiyle karanlıkta, o elim aþk cerihasıyla sızlayan noktayı buldu.