Beschreibung

Melankoli þimdiye kadar bir kadın hastalıðı olarak düþünülmüþ ve histeriyle yan yana anılmıþ. Ama artık yapılan akademik araþtırmalardan ya da melankoliye kafa yoran sanat eserlerinden biliyoruz ki her kadın ataerkil toplumda yaþadıðı travmalarla hüzünlü, melankolik olmaya adaydır. İþte bu yüzden artık kadınlar hüzünlerine sahip çıkıyor.
Melankolik kadının acısı içsel olmaktan çok dıþsaldır. Toplumda karþılaþtıkları, kadını kendi kendine mırıldanan, kırılgan bir insan haline getirir. Hüzünlü kadın acı çeker. O kadar acı çeker ki daha fazlasının olmayacaðını hissettiði an kaybedecek bir þeyi kalmamıþtır. İþte o Þan", geleceðini eline almaya karar verdiði an hüzünlü kadın gider, yerine sessizce infilak eden bir bomba gelir. İçe ya da dıþa doðru patlayan bir bomba. Ayþe Akaltun'un öyküleri tam da bu deðiþimi yaþayan kadınları anlatıyor. Acının doyma noktasındaki kadınların içe ya da dıþa doðru infilak ediþini okuyacaksınız onun öykülerinde. Mırıl mırıl konuþurken beklemediðiniz bir an beklemediðiniz þekillerde kaderini kendi çizmeye karar veren hüzünlü kadın kahramanlarla karþılaþacaksınız.
Ayþe Akaltun ÞHÜZÜNLÜ KADINLARI SEVİNİZ" derken topluma inceden inceye þöyle söylüyor sanki: ÞHüzünlü kadınları seviniz, yoksa olacaklardan onlar sorumlu tutulmayacaktır