Beschreibung

Burhâneddin-i Belhî, küçük yaþta ailesi ile birlikte Afganistan'ın Belh þehrinden Anadolu topraklarına göç ederek Osmanlı'nın son yüzyılında yaþamıþ, özellikle þiir alanında çok yönlü eserler meydana getirmiþ bir ediptir. Þiiri ruhun gıdası sayan þair, bulunduðu her meclisi þiirleriyle þenlendirmiþ, etrafındaki insanlar onun bu þairane tabiatına hayran kalarak kendisine, þair-i seyyâh lakabını vermiþlerdir. Dönemin dil ve üslup anlamında farklı noktalara gelmiþ olmasına raðmen o Türkçe'de divan þiiri geleneðini sürdürmüþ 20. yüzyılın ilk yarısında İstanbul'da Farsça klasik þiir geleneðinin örneklerini vermiþtir.Bu çalıþmada Burhâneddin-i Belhî'nin Çehârbâð isimli Farsça rubâîlerinin metin neþri yapılmıþ, eserde yer alan 1668 rubâînin Türkçe çevirisi sunulmuþtur. Rubâîler, konu itibariyle incelenmiþ ve bunlar üzerinden þairin þiir ve duygu dünyası irdelenmiþtir. Bu rubailer, þairin beþerî duygu dünyası, fikir yapısı ve manevi hayatı baþlıkları altında incelenmiþtir. Þairin beþeri duygu dünyasında gurbet, manevi hayatında ilâhî aþk, düþünce yapısında da rintlik temaları hâkimdir. Gönlü, Peygamber ve Ehl-i beyt sevgisiyle dolu olan þair, dönemin sosyolojik tartıþmalarından uzak durarak 20. yüzyılda müslüman âleminin ihtiyacı olan İslâm birliðini savunmuþtur.Mehmet Ali Özkan'ın hazırladıðı bu deðerli çalıþma, Nizamiye Akademi Yayınları'nda...